عکاسی بهتر از خود

اگر دوربين عکاسی از ذکاوت مغز انسان بر خوردار بود، برای گرفتن عکس های خوب، کافی
بود دوربين را به طرف موضوع مورد نظرمان گرفته و دکمه را فشار دهيم. اما چنين نيست.
وقتی سوژه ای نظر ما را جلب می کند، مغز ما، از ميان ازدحام چيزهايی که در اطراف آن
قراردارند، به طور خاص، به آن سوژه توجه می کند. قابليت انطباق ديد انسان با نورهای
مختلف هم از جمله برتری های ديگر چشم انسان بر دوربين عکاسی است.
برای اينکه عکسی که می گيريم نيز همين رابطه را با بيننده بر قرار کند، بايد نکات
ظريفی را در نظر داشته باشيم.
عکاسی مانند هر وسيله بيانی ديگری زبان خاص خودش را دارد. آموختن اين زبان به ما
کمک می کند تا از طريق عکس هايی که می گيريم، فکرها و جهان اطرافمان را بيان کنيم.
در نظر گرفتن نکات زير می تواند به ما کمک کند تا عکس های گويا تری بگيريم.

۱- نور مهمترین عامل در عکاسی

کلمه فتوگرافی در زبان انگليسی يعنی “نگاشتن با نور”. نور مناسب می تواند به عکس ما
جان ببخشد و بالعکس…
با اين وجود، نور مستقيم سايه روشن های تند و ناخوشايندی در عکس ايجاد می کند. برای
گرفتن عکس، نور غيرمستقيم بهترين است و رنگ ها را نيز زنده تر می کند.
روزهايی که ابر نازکی تندی نور خورشيد را در آسمان می گيرد، صبح های زود و عصرها
بهترين اوقات برای عکاسی هستند. يادمان باشد که نور بايد بر سوژه عکس ما بتابد و نه
بر دوربين.

۲- سوژه جالب

انتخاب موضوع يا سوژه جالب قدم اول است. پيش از گرفتن عکس از خود بپرسيم چه
چيزی ما را به موضوع مورد نظرمان جلب کرده و سعی کنيم آن را به روشنی در عکسی که می
گيريم نشان دهيم.
هم چنين، به يک عکس اکتفا نکرده، زوايای متفاوتی را برای نشان دادن موضوع مورد
نظرمان تجربه کنيم. اين کار به ما فرصت بهتری برای انتخاب بهترين عکس خواهد داد.

۳-دوقدم به جلو

همه دوربين ها قابليت زوم کردن (طويل تر شدن عدسی دوربين) را ندارند و اين کار، حتی
وقتی امکانش باشد، از عمق ميدان عکس می کاهد و بخش کوچکتری از آن واضح به نظر می
آيد.
برای حذف آنچه حضورش در عکس لازم نيست، بهترين راه نزديک شدن به موضوع است. اين کار
از شلوغی عکس کم کرده تاکيد بيشتری بر آنچه مورد نظر عکاس است می گذارد.
پيش از فشردن دکمه دوربين، چند قدم به موضوع عکس نزديک شويد و دوباره از دريچه
دوربين به آن نگاه کنيد. اگر آنچه مورد نظر شماست بخش عمده عکس را پر نکرده، باز هم
جلو تر بايد رفت.
در عکس زير، انعکاس آسمان در آب و شکل برگ هايی که سطح آن را پوشانده اند توجه عکاس
را به خود جلب کرده. برای تاکيد بر اين نکته بايد چيز های زيادی از عکس حذف می شده
اند. اين کار با نزديک شدن عکاس به موضوع عملی شده است.

۴-کادر عکس

اين انتخاب که چه چيزهايی را در عکس جا دهيم و چه چيزهايی را حذف کنيم يکی از
مهم ترين عوامل در موفقيت عکس ماست.
پنجره مستطيل شکل دوربين که از آن به جهان نگاه می کنيم کادر عکس ما را تشکيل می
دهد. پيش از گرفتن عکس، با نگاهی به آنچه در اين کادر قرار گرفته، می توانيم آنچه
را برای بيان عکس لازم است حفظ و آنچه را اضافی ست حذف کنيم.
حرکت دادن دوربين، تغيير فاصله ما با سوژه عکس و تغيير جای سوژه در صورت امکان،
محتوای اين کادر را تغيير می دهد.

۵-زمینه پشت عکس

زمينه شلوغ پشت عکس را در زبان عکاسی می شود به هياهويی تشبيه کرد که مانع رسيدن
صدای ما به گوش مخاطب می شود.
تغيير جای دوربين می تواند اين پس زمينه را تغيير دهد. آرام بودن اين پس زمينه به
بيننده فرصت می دهد با تمرکز بيشتری به موضوع عکس نگاه کند.

۶-کمپوزیسیون یا همچینی

آنچه از پنجره دوربين می بينيم عکس نهايی ما را تشکيل می دهد. آيا اجزای عکس ما با
دقت کنار هم چيده شده اند؟
کمپوزيسيون يا همچينی در عکس را می توانيم به دستور زبان تشبيه کنيم. اگر کلمات ما
با نظم در کنار هم قرار بگيرند، بيان ما روشن و مفهوم خواهد بود.
رابطه بين اجزای عکس، کمپوزيسيون عکس را می سازد. اين رابطه بايد چنان باشد که
منظور ما را از گرفتن عکس به روشنی بيان کند.
مرکز عکس هميشه بهترين محل برای قرار دادن موضوع نيست. با حرکت دادن دوربين می
توانيم بهترين کمپوزيسيون را کشف کنيم.

۷-وضوح در عکس

آنچه در يک عکس واضح يا فوکوس باشد نگاه بيننده را به خود می کشد. عکاس با واضح
نشان دادن عناصر عکس به بيننده می گويد “اينجا را نگاه کنيد.”
در بيشتر دوربين های عکاسی ديجيتال که همه چيز اتوماتيک انجام می شود، نقطه وضوح در
مرکز تصوير قرار گرفته و اگر موضوع مورد نظر شما در گوشه عکس قرار بگيرد از وضوح
کمتری برخوردار خواهد بود.
برای حل اين مشکل، می توانيد:
– با قرار دادن سوژه در وسط کادر، دکمه گرفتن عکس را تا نيمه فشار دهيد و نگه داريد
– با اين عمل سوژه شما واضح شده می توانيد آن را هر کجای کادر که بخواهيد قرار دهيد
– حالا دکمه را که در نيمه راه نگه داشته ايد تا انتها فشار داده عکس را بگيريد
اين قاعده شامل همه عکس ها نمی شود. گاهی مبهم بودن به بيان موضوع عکس کمک می کند.

۸-عمق عکس

آنچه در عکس ما به وضوح ديده می شود عمق عکس را تشکيل می دهد. اين عمق به ما امکان
می دهد تا بخش هايی از جهان اطرافمان را، که از سه بعد بر خوردار است، در يک عکس،
که تنها دو بعد دارد، نشان دهيم.
نور از عوامل اصلی ايجاد عمق در عکس است. در نور زياد، دريچه ورودی دوربين مانند
چشم گربه در روز تنگ می شود. اين شرايط وضوح بيشتری در عکس ايجاد می کند.
چيدن اجزای عکس به صورتی که بعضی نزديک تر به دوربين و بعضی دورتر باشند نيز به عکس
ما عمق بيشتری می دهد. عدسی های بلند (زوم) از عمق عکس می کاهند و عدسی های کوتاه
با ميدان ديد وسيع تر (وايد انگل) به آن می افزايند.
از کارتيه برسون، يکی از بهترين عکاسان جهان، نقل شده که گفته است “عکاسی يعنی طوری
به جهان نگاه کنيم که گويی اولين بار است آن را می بينيم.”

منبع: سایت BBC

یک فکر در “عکاسی بهتر از خود”

  1. من چند دوربین که غالبا فقط برای عکس گرفتن استفاده می شود. می خواهم بدانم اگر ممکن است برای اتصال این دوربین ها به کامپیوتر به عنوان فارس. دوربین ایالت سند که دوربین انجام اتصالات لازم را ندارند. با این حال ، کشورهای همین برای تمام دوربین های. اگر این درست است آنچه که شما نیاز دارید ارتباط؟ من در حال حاضر با اتصال دوربین های دیجیتال از طریق پورت در خارج. هر گونه کمک قابل قدردانی است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *